پل های چوبی

مقدمه:
چوب از اولین مصالحی بود کهانسان برای ساختن پل از آن استفاده کرد. اگرچه در قرن بیستم بتن و فولاد با گرفتنسهم عمده‌ای از مصالح مورد استفاده در پل‌سازی جایگزین چوب شدند اما چوب همچنانکاربرد وسیعی در پل‌های با دهانه کوچک و متوسط دارند. 12 درصد پل‌های با دهانهبزرگتر از 6 متر در امریکا (به عبارت دیگر 71.200 پل) از چوب ساخته شده‌اند. و هرساله پل‌های بیشتری هم ساخته می‌شوند. راه‌آهن امریکا از بیش از 2000 کیلومتر پلچوبی بهره می‌گیرد. علاوه بر اینها اخیراً پل‌های چوبی توجه سازمان‌های بین‌المللینظیر سازمان ملل و بسیاریکشورها نظیر کانادا، ژاپن، انگلستان و اتریش را به خود جلبکرده‌اند.



پل چوبی، انتخاب طبیعی:
مقاومت چوب، وزن کم آن و قابلیت جذب انرژی آن، دقیقاً خصوصیاتی است که در ساختپل به دنبال آن هستیم. چوب دارای قابلیت تحمل اضافه‌بارهای کوتاه مدت بدون دیدنکوچکترین آسیب است. بر خلاف تصور عموم، قطعات بزرگ چوبی مقاومت بسیار خوبی در برابرآتش نشان می‌دهند تا حدی که همپا و حتی مقاوم‌تر از سایر مصالح است.
از نقطهنظر اقتصادی چه با در نظر گرفتن هزینه‌های اولیه و ساخت و چه با در نظر گرفتنهزینه‌های نگهداری، چوب بسیار باصرفه‌تر است. اجرای پل چوبی در هر شرایط جوی بدونآسیب به مصالح در هر شرایط جوی امکانپذیر است. چوب بر اثر یخ‌زدن و آب شدن‌هایپیاپی آسیب نمی‌بیند و در برابر زیان‌ها و عوارض جانبی استفاده از ضدیخ‌ها که برسایر انواع پل تاثیرمی‌گذارد مقاوم است. پل‌های چوبی نیاز به تجهیزات خاصی برای نصبندارند و همچنین می‌توانند بدون نیاز به افراد متخصص و ماهر اجرا شوند. علاوه براین ظاهر زیبا و دلپسند مخصوصاً در محیط‌های طبیعی دارند.
اینباور اشتباه که سازی‌های چوبی عمر کمی دارند، کاربرد چوب را به عنوان مصالحساختمانی کاهش داده. اگرچه چوب در شرایط خاص در برابر حمله حشرات موذی استعدادتخریب بالایی دارد، ولی اگر در برابر رطوبت محافظت گردد عمر بسیار طولانی پیدامی‌کند. بسیاری از پل‌های پوشیده شدة ساخته شده در قرن نوزدهم بیش از صد سال عمرمفید داشتند چون از قرار گرفتن آنها در معرض عوامل مخرب جلوگیری شده بود. اما درکاربردهای امروزی، پوشیده کردن پل چندان عملی و اقتصادی نیست. اما استفاده ازنگهدارنده‌ها، دوام چوب را در پل‌های نمایان (exposed) افزایش می‌دهد. استفاده ازتکنیک‌های مدرن و مواد نگهدارنده شیمیایی می‌توانند دوام چوب را به 50 سال یا حتیبیشتر برسانند. علاوه بر این چوب‌های پرداخت شده با مواد نگهدارنده نیاز به رنگندارند.

 
ساختن پل‌های چوبی، انتخابیعملی و اقتصادی:
باور اشتباه دیگر درباره چوب به عنوان مصالح یک پل آناست که کاربرد آن محدود به سازه‌های کوچک و کم اهمیت است. این باور شاید ناشی از آناست که چوب‌های با مصارف تجاری ابعاد محدودی دارند و مهمولا پیش از اینکه درخت بهحداکثر ابعاد خود برسد بریده می‌شود. اگرچه قطر چوب محدود به تنه بریده درخت استاما ظهور چوب Glued-laminated مشهور به Glulam در حدود چهل سال پیش، دست طراحان رااز نظر ابعاد باز گذاشت.
گلولام که پرکاربردترین چوب مدرن است با متصل کردن لایه‌ها یا تخته‌هایبریده شده چوب به هم با چسب‌های ساختمانی ضد آب تولید می‌شود. بنابراین قطعاتگلولام از نظر طول، عرض و ضخامت تقریباً نامحدود هستند و از نظر شکلمتنوع‌اند.گلولام از نقطه نظر طراحی سازه‌ها، مقاومت بیشتری نسبت به تنه بریده درختدارد و امکان استفاده حداکثر از منابع چوب و کمترین پرت را دارد چرا که اجازهمی‌دهد اعضای عظیم سازه‌ای از قطعات کوچکتر چوب ساخته شوند.
پیشرفت تکنولوژیورقه کردن چوب طی چهار دهه گذشته تناسب و کارایی چوب را در پل‌های بزرگراه‌های مدرنافزایش داده است.

پرداخت چوب برای ساخت پل چوبیمستحکم:
برای بیش از 70 سال نگهدارنده‌ای به نام "آرسنات مس کُرُم‌دار" یا CCA برای طیف گسترده‌ای از محصولات چوبی استفاده شده است و به عنوان عمده‌تریننگهدارند چوب در امریکا و سایر کشورهای جهان برای ساخت صدها سازه از سکوها وپاسیوها گرفته تا ساختمان‌های با قاب چوبی و سازه‌های دریایی. البته این برتریچندان هم بی‌دردسر بدست نیامد. در دهه 70 گروه‌های محیط زیستی بر سلامت کارگرانمشغول به کار در صنعت نگهدارنده‌های چوب تاکید بسیاری داشتند و در دهه 80 اثراتزیست‌محیطی چوب‌های پرداخت‌شده با CCA را زیر سوال بردند اما در همان دهه سازمان‌حفاظت محیط زیست امریکا پی برد که فواید آن بسیار بیشتر از خطرات احتمالی ای است کهبه نظر می‌آید.
سپس در دهه 90 فشارها بر مصرف خود CCA وارد شد و در سال 2002نام آنرا از CCA به EPA تغییر دادند و در سال 2004 نسل جدیدی از نگهدارنده‌ها را به

/ 0 نظر / 5 بازدید