پر منگنات جهت کنترل عفونتهای خارجی ماهیان تزئینی

استفاده از پر منگنات جهت کنترل  عفونتهای  خارجی ماهیان تزئینی

 

بسیاری از بیماریها در ماهیان تزئینی از عفونت خارجی شروع می‌شود. اگر این عفونتها کنترل نشوند ممکن است بصورت عمومی درآمده و باعث مرگ ماهی شوند. استفاده درست از پر منگنات پتاسیم می‌تواند بطور جدی در مبارزه با عوامل باکتریایی، قارچی و انگلی قبل از اینکه بصورت سیستمیک درآیند مؤثر واقع شود و نیاز به درمان آنتی بیوتیکی را تا حد قابل توجهی کاهش دهد. این کار باعث می‌شود تا صاحب ماهی نیز متحمل هزینه کمتری برای درمان شود زیرا معمولاً آنتی بیوتیکها گران هستند. همچنین باعث کاهش ایجاد گونه‌های مقاوم باکتریایی می‌شود.

از نظر تجاری استفاده صحیح از پر منگنات پتاسیم در هنگام وقوع عفونت می‌تواند حرکت ماهی را سرعت بخشد زیرا دیگر لازم نسبت مانند درمان با آنتی بیوتیک ماهی را در مدت طولانی در یکجا نگهداری کنیم (معمولاً 14 ـ 10 روز)

 

پرمنگنات پتاسیم چیست؟

پرمنگنات پتاسیم (kmno4 ) یک عامل اکسید کننده است سالها در آبزیان مورد استفاده واقع شده است به عنوان یک اکسید قادر است بطور شیمیایی مواد آلی را بسوزاند که این مواد می‌تواند موجودات ناخواسته‌ای مانند باکتریها، انگلها و قارچها باشد یا بافت حیاتی آبشش یا مخاط ماهی بنابراین استفاده از این مواد شیمیایی بستگی به سلیقه شخصی فرد و استفاده کننده دارد که چطور از این مواد استفاده کند که حداکثر اثرات مفید و حداقل ضرر هنگام درمان متوجه ماهی شود.

 

تغییر رنگ حاصل از استفاده پرمنگنات پتاسیم:

وقتی پر منگنات پتاسیم فعال است (درحالت غیر اکسیده) آب را به رنگ صورتی ـ بنفش در می‌آورد. وقتی این ماده غیرفعال می‌شود (بوسیله اکسید کردن مواد آلی) رنگ آب به سمت زرد تا قهوه‌ای روشن تغییر می‌یابد. این تغییر رنگ یک ابزار مهم جهت مشاهده درمان شیمیایی می‌باشد. (در زیر شرح داده شده) با این وجود این خاصیت ممکن است پر منگنات پتاسیم را به عنوان یک ماده نامناسب جهت استفاده در تانکها آکواریومها و یا استخرهای تزئینی معرفی نماید. همچنین مانند اغلب مواد شیمیایی که در آب بکار می‌روند، پر منگنات پتاسیم ماده‌ای مظر برای گیاهان و بی‌مهرگان محسوب می‌گردد.

 

استفاده از پر منگنات پتاسیم

پرمنگنات پتاسیم در اغلب ماهیها با غلظت mgil 2  می‌توان بکار رود و در این غلظت، حمام طویل المدت (حداقل 4 ساعت) در آب تازه یا آب نمک توصیه می‌شود.

این ماده همچنین برای استفاده در سیستمهای گردشی (بسته) بطور قابل توجهی ایمن می‌باشد زیرا وفتی به میزان mgil2استفاده می‌شود حداقل تماس را با بیوفیلتر دارد.

آب حاوی پرمنگنات پتاسیم رنگ بنفش را حداقل برای 4 ساعت حفظ خواهد کرد.

بعضی از ماهیان از قبیل (lake Malawi cichlid) در برابر پر منگنات حساس می‌باشند که ممکن است غلظت mgil 1 برای این ماهیان امن‌تر باشد. صاحب ماهی می‌تواند حساسیت گونه ماهی خود را با مشاهده رفتار ماهی هنگان درمان با این ماده مشخص کند. بویژه هنگامی که گونه‌ای برای اولین بار مورد درمان قرار می‌گیرد.

اگر ماهی واکنش ناسازگاری نشان داد می‌توان به سرعت ماده شیمیایی را با اضافه کردن آب تازه رقیق کرد.

از آنجا که پرمنگنات پتاسیم بوسیله مواد آلی غیرفعال می‌شود، ممکن است لازم باشد که مقادیر بیشتری از این ماده در استخرهای پرورش ماهی مواد آلی بیشتری دارد استفاده شود.

یک راه بی‌خطر کاربرد این ماده شیمایی این است که ابتدا mgil2 بهSYSریخته شود اگر تغییر رنگ آب از بنفش به قهوه‌ای کمتر از 4 ساعت از آغاز اقدام به درمان انجام شد باشدmgil2 دیگر اضافه شود.

اگر در مجموع باmgil6 پر منگنات پتاسیم رنگ بنفش آب کمتر از 4 ساعت برگردد به این معنی است کهSYSواقعاً باید تمیز شود. بسیاری از ارگانیسم‌هایی که بوسیله پرمنگنات پتاسیم تحت تأثیر واقع می‌شوند در محیط غنی از مواد آلی رشد می‌کنند بنابراین ضد عفونی بهتر می‌تواند اثرار شگرفی در درمان مؤثر داشته باشد.

در حمام کوتاه مدت نیز پرمنگنات پتاسیم می‌تواند در غلظتmgil10 برای 30 دقیقه بکار رود در این غلظت مشاهده دقیق ماهی جهت جلوگیری از مرگ و مسیر اجباری می‌باشد.

این نوع درمان زمانی که ماهی از استخر به ساختمان Sorting و حمل و نقل آورده می‌شود می‌تواند به راحتی انجام پذیرد.

درمان با پرمنگنات پتاسیم به همراه غلظت کم (1% ـ 2% ) نمک طعام (کلرید سدیم) به عنوان درمان نیمه دائم برای چند روز یا چند هفته (بسته به نوع ماهی در حال درمان) می‌تواند اثرات مفیدی به همراه داشته باشد.

این ترکیب بخصوص در به حداقل رساندن عفونت Columnaris بعد از دستکاری ماهی مفید می‌باشد. پر منگنات پتاسیم می‌تواند به عنوان ضدعفونی کننده سطوح در غلظتهای 10 (60 ـ 30 دقیقه در تماس باشد) تا mgil500 (به مدت ثانیه) در ؟؟؟ بکار رود، با این وجود ترکیبات 4 ظرفیتی آمونیم برای این منظور بهتر می‌باشند.

پرمنگنات پتاسیم بر روی باکتریها، قارچها و بسیاری از عوامل انگلی اثر کشندگی دارد ولی بر روی ویروسها فاقد این اثر می‌باشد.

 

دفعات درمان:

همانطور که در بالا ذکر شد پرمنگنات پتاسیم یک اکسید کننده غیر اختصاصی است و اگر بیش از حد استفاده شود می‌تواند به موکوس و بافت آبشش صدمه بزند. یک روش خوب برای پیشگیری از آسیب بافتی ماهیان در اثر استفاده از این ماده این است که بیش از هفته‌ای یکبار از پرمنگنات پتاسیم جهت درمان و ضدعفونی استفاده نشود. اگر در بیماری ICH تعداد دفعات درمان زیاد مورد نیاز است پرمنگنات پتاسیم انتخاب مناسبی جهت این کار نمی باشد.

 

شکست درمان:

تأثیر کم درمان با پرمنگنات پتاسیم معمولاً بر اثر یکی از عوامل زیر اتفاق می‌افتد.

1. تشخیص ناصحیح یا ناقص بیماری

2. اشتباه در محاسبه مقدار مورد نیاز ماده شیمیایی جهت درمان

3. مقادیر زیاد مواد آلی موجود درSYSبطوریکه باعث خنثی شدن ماده شیمیایی می‌گردد.

هرگاه درمان با شکست مواجه شد باید ماهیان بیمار به آزمایشگاه تشخیص ارسال شوند تا بیماری دقیقاً مشخص شود. حجم آب مورد نظر به منظور میزان استفاده از ماده درمانی باید دقیقاً محاسبه شود و وزن دقیق ماده شیمیایی مورد نیاز جهت تنظیم دز مورد نیاز باید دقیقاً اندازه‌گیری شود.

همانطور که در بالا ذکر شد مقادیر زیاد مواد آلی در مواد SYSباعث خنثی شدن سریع پرمنگنات پتاسیم می‌شود و در نتیجه زمان تماس با ماده شیمایی جهت گرفتن نتیجه مناسب کافی نخواهد بود. این مشکل معمولاً در استخرهایی اتفاق می‌افتد که حجم زیادی از مواد آلی در آنها انباشته شده است.

/ 0 نظر / 7 بازدید