پروژه

بازیافت

بازیافت

بازیافت به آماده‌سازی مواد برای استفادهٔ مجدد گفته می‌شود. موادی که معمولا قابل بازیافت می باشند عبارتند از آهن آلات قراضه آهن پلاستیک شیشه کاغذ مقوا برخی مواد شیمیایی زباله که به کود کمپوست تبدیل می شود.

 

نماد بین‌المللی [بازیافت[

بازیافت از به‌هدررفتن منابع سودمندوسرمایه های ملی جلوگیری می‌کند و مصرف مواد خام و مصرف انرژی را کاهش می‌دهد. با این کار، تولید گازهای گلخانه‌ای نیز کاهش می‌یابد. بازیافت مهم‌ترین مفهوم در مدیریت پسماند است.

 

منشاء مواد بازیافتی یا به عبارتی بازیافتنی‌ها، بیشتر، منازل مسکونی و صنایع هستند. برای آسان‌تر کردن امر بازیافت معمولاً‌دو نوع جداسازی مواد صورت می‌گیرد که «تفکیک در مبدأ» و «تفکیک در مقصد» نام دارند.

 تفکیک در مبدأ در سطح شهر و خیابان‌ها و فروشگاه‌ها از طریق سبدها و سطل‌های جداسازی مواد انجام می‌شود ولی برای تفکیک در مقصد مکان ویژه‌ای به نام مرکز بازیافت مواد در نظر گرفته شده‌است.

 در مرکز بازیافت مواد بازیافتی و غیر قابل بازیابی دسته‌بندی می‌شوند.

بسیاری از فروشگاه‌ها و کارخانه‌های بزرگ مواد زاید مانند قوطی‌های کنسرو، بطری‌های شیشه‌ای و روزنامه‌های باطله را به منظور بازیافت از مشتری بازخرید می‌کنند.

نمادها و کدهای بازیافت مواد

پلی‌اتیلن ترفتالات (پلاستیک نوشابه‌ها)

آلومینیوم

کاغذ

 

عنوان : کاغذ چگونه بازیافت می‌شود؟

 

 جداسازی
برای بازیافت موفق نیاز به بازیابی تمیز کاغذ می‌باشد. پس شما باید کاغذهای خود را دور از آلودگی‌هایی مثل غذا، پلاستیک، فلزات و دیگر زباله ها، که بازیافت کاغذ را مشکل می کند نگهداری کنید. کاغذهای آلوده که قابل بازیافت نمی‌باشند باید به کود تبدیل شوند یا برای تولید انرژی سوزانده شوند یا در زیر خاک دفن شوند. مرکز بازیافت معمولا از مصرف کنندگان تقاضا می کند که کاغذهای خود را بر حسب درجه یا نوع کاغذ جدا کنند. مرکز بازیافت شهر می تواند به شما بگوید که چگونه این نوع و درجه در جامعه شما تعریف می‌شود.

جمع آوری و حمل کردن
شما ممکن است کاغذهای جداشده خود را به مرکز بازیافت محل خود تحویل دهید یا در
Recycle bin (سطل های بزرگی که به منظور بازیافت در سطح شهرها تعبیه شده‌اند) بریزید. اغلب فروشندگان کاغذ یا مرکز بازیافت کاغذهایی که شما در منزل جداسازی کرده‌اید را جمع آوری می کنند. در مرکز بازیافت، کاغذهای جمع آوری شده در بسته های تنگی پیچیده می شوند و از آنجا به کارخانه های کاغذسازی فرستاده می شوند که در آنجا به کاغذهای جدید تبدیل می شوند.

انبارداری و ذخیره‌سازی
کارگران کارخانه کاغذسازی، کامیون حاوی کاغذها را تخلیه کرده و آن ها را به داخل انبار می فرستند و تا زمان لازم کاغذها در آنجا می مانندو درجات مختلفی از کاغذ مثل روزنامه ها یا جعبه ها به طور جداگانه نگهداری می شوند؛ برای اینکه در کارخانه کاغذسازی درجات مختلفی از کاغذ را برای تولید انواع مختلف محصولات استفاده می شود. هنگامی که کارخانه آماده استفاده از کاغذ شد، کاغذها توسط ماشین ها باربری چنگک دار (
Forklift) از انبار به نوار نقاله های بزرگی برده می شوند.

چه چیزی می توان از کاغذهای بازیابی شده به دست آورد؟
بیشتر کاغذهای جدا شده مجددا به کاغذ یا مقوا تبدیل می شود. با کمی استثنا قائل شدن کاغذهای به دست آمده با همان کیفیت کاغذهای قبلی می باشند. به طور مثال از جعبه ها برای بازیافت جعبه استفاده می شود.کاغذهای نوشته و چاپ شده هنگامی که بازیافت می‌شوند از آنها برای کاغذهای کپی استفاده می شود. کاغذهای جدا شده می توانند برای تولید مواد دیگر نیز استفاده شوند. به طور مثال خمیر کاغذ بازیافت شده برای کارتون های تخم مرغ یا جعبه های میوه استفاده شوند. از کاغذهای بازیافت شده می توان به عنوان سوخت، عایق کردن دیوارها و سقف، پرکننده رنگ و یا پوشش استفاده کرد.

می‌دانستید که ...


آیا می دانستید که اولین قطعه کاغذ از مواد بازیافت شده به دست آمده است؟
در حدود 200 سال قبل از میلاد مسیح، چینی ها از تور ماهیگیری برای ساخت اولین قطعه کاغذ استفاده کردند.
کاغدهای بازیافت به اندازه کاغذهای معمولی مهم هستند. کمپانی ها کاغذسازی همیشه سودهای اقتصادی و محیطی بازیافت را شناسایی و در نظر می گیرند. در سال های اخیر بازیافت کاغذ برای همه به عنوان راهی برای کمک به حفظ محیط زیست و استفاده مجدد از منابع و بقای مناطق دفن زباله می باشد.
امروزه، 520 کارخانه کاغذ و مقواسازی در امریکا (
US) کاغذهای جدا شده را بازیافت می کنند. امروزه کاغذهای جدا شده، یک سوم فیبر کارخانه های US را تشکیل می دهد. شهروندان امریکا 50% کاغذهای استفاده شده خود را جدا می کنند. در آمریکا بیشتر کاغذها بازیافت می شوند تا اینکه دفن شوند. در امریکا کاغذ بالغ بر دو سوم مواد بسته بندی بیشتر از شیشه، فلز، پلاستیک و ... برای بازیافت جدا می شود.

دوباره خمیر کردن و غربال کردن
کاغذها از طریق نوار نقاله به یک ظرف بزرگ به نام
pulper که حاوی مواد شیمیایی و آب است فرستاده می شوند. pulper کاغذها را به قطعات کوچک ریز می کند. با گرما دادن به این مخلوط قطعات ریز کاغذ سریعا به سلولز تجزیه می شوند که فیبر (مواد آلی گیاهی) خوانده می‌شود. در نهایت، کاغذ به مخلوط غلیظ و نرمی که pulp نامیده می‌شود تبدیل می شود. pulp از داخل ظرفی که دارای سوراخ های گوناگونی می‌باشد عبور داده می‌شود. غربال کننده (Screen) ذرات ریز آلودگی و قطرات کوچک چسب را غربال می کند. به این فرآیند Screening گفته می‌شود.

پاک سازی
کارخانجات همچنین
pulp را توسط گردش دور سیلندر مخروطی شکل تمیز می کنند. آلودگی های سنگین به خارج از مخروط پرتاب می شوند و به انتهای سیلندر سقوط می کنند. آلودگی های سبکتر در مرکز مخروط جمع می شوند و از بین می روند. به این پروسه Cleaning می‌گویند.

Deinking
گاهی اوقات
pulp باید دستخوش فرایند شستشوی Pulp، (فرایند pulp laundering) قرار بگیرد. کار این مرحله پاک کردن جوهرهای نوشته شده، چسب های باقیمانده و مواد چسبناک می باشد. کارخانه های کاغذسازی معمولا از دو مرحله deinking متصل به هم استفاده می کنند. ذرات کوچک جوهر طی مرحله‌ای که Washing نامیده می شود از pulp شسته میشود. ذرات بزرگتر و چسب ها توسط حباب های هوا طی فرآیندی که Flotation نامیده می‌شود از pulp جدا می‌شوند. د ر طی این فرآیند pulp به عنوان خوراک به ظرف بزرگی که Flotation Cell نامیده می‌شود وارد شده و در این ظرف هوا و مواد شیمیایی صابونی شکل که Surfactants نامیده می‌شوند به pulp تزریق می‌شوند. Surfactant باعث می‌شود که جوهر و چسب از pulp جدا شود و به حباب‌های هوا بچسبند و در سطح شناور شوند. حباب های هوا آغشته به جوهر در سطح مخلوط تولید کف می‌کنند و از سطح مخلوط پاک می‌شوند.

پالایش کردن و رنگبری
در طی پالایش به
pulp ضربه‌های متعددی وارد می‌شود تا فیبرهای بازیافت شده پف کند و آن ها برای تولید کاغذ ایده‌آل شوند. اگر pulp شامل تکه های بزرگ فیبر باشد، فرآیند پالایش آن ها را از هم جدا می کند. اگر کاغذ به دست آمده دارای رنگ باشد، مواد شیمیایی رنگ بر، رنگ آن را از بین می‌برد. سپس اگر نیاز به تولید کاغذ سفید باشد برای روشن تر کردن و سفید کردن کاغذ به آن ها آب اکسیژنه (hydrogen peroxide)، دی‌اکسید کلرین (chlorine dioxide) و یا اکسیژن داده می شود؛ به این فرآیند Bleaching گفته می‌شود. اگر نیاز به کاغذ قهوه‌ای مثل دستمال کاغذی باشد نیاز به این برآیند نخواهد بود.

 

 

 

 

 

 

 

بازیافت خودرو

وسعت‌یابی شهرها در دهه‌های گذشته نیاز به خودرو را برای سفرهای درون‌شهری از اهمیتی ویژه برخوردار کرده است. عده‌ای داشتن خودروی جدید و مدل روز را نشانگر جایگاه ویژه اجتماعی می‌دانند. اغلب جوانان نیز از راندن خودرو با سرعت بالا لذت می‌برند. تقاضای خرید خودروهای جدید با توجه به مسائلی نظیر: گرانی بنزین، آلودگی هوا، کمبود پارکینگ و ترافیک سنگین سبب ایجاد و رشد فناوری ساخت خودروهای جدید با زیبایی، سرعت بیشتر، مصرف کمتر و بدنه کوچک‌تر شده است. این خودروهای جدید با تسهیلاتی ویژه نظیر فروش اقساطی، عرضه می‌شوند. براساس آمار اعلام شده از سوی خبرنامه گویا، روزانه 1200 دستگاه خودروی جدید تولید می‌شود و سالانه بیش از نیم میلیون خودروی جدید، وارد معابر خواهد شد. این در حالی است که 5/2 میلیون خودروی فرسوده در کشور وجود دارد و 5/1 میلیون آن در تهران، تردد می‌کنند.

نیاز به خروج خودروهای فرسوده از کاروان حمل و نقل درون‌شهری، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. خروج خودروهای فرسوده علاوه‌بر آثار مثبت زیست‌محیطی از تبدیل شهر به پارکینگی بزرگ، پیشگیری می‌کند. براساس ماده 62 قانون برنامه چهارم توسعه تمامی خودروهای فرسوده باید تا پایان سال 1388 از رده خارج شوند. برای تحقق مصوبه دولت در این زمینه از سال 1384 سالانه 350 تا 400 هزار خودروی فرسوده از رده خارج خواهند شد. بنابراین، ضرورت توجه به مدیریت بازیافت خودروهای فرسوده، بیش از پیش احساس می‌شود.

در این مقاله، پس از تعریف بازیافت و شرح شیوه‌های بازیافت خودروهای فرسوده راهکارهایی در زمینه مدیریت بازیافت خودرو، پیشنهاد می‌کند.

تعریف بازیافت و فواید آن

بازیافت، فرایندی است که در آن مواد زاید، جدا شده و به عنوان ماده خام برای تولید محصولات جدید، استفاده می‌شود. به بیان دیگر، بازیافت به معنای بازگرداندن مواد قابل استفاده به چرخه تولید و یا به طبیعت است. بازیافت دارای مراحلی نظیر جداسازی مواد قابل بازیافت (مانند شیشه، پلاستیک، فلز و...) و پردازش آن است. به‌گونه‌ای که مواد زاید در فرایندهای مختلف مجدداً استفاده شوند.

مهمترین فواید بازیافت عبارتند از:

  • کاهش حجم زباله ورودی به محیط زیست
  • کاهش آلودگی
  • کاهش نیاز به مراکز دفن و زباله‌سوزها
  • کاهش نیاز به تولید یا ورود مواد خام از خارج
  • افزایش تولید ملی
  • افزایش اشتغال
  • افزایش سطح بهداشت عمومی

 

فرایند بازیافت خودرو

فلزات، حدود 75درصد از وزن خودرو را تشکیل می‌دهند و 25درصد دیگر آن شامل مواد غیرفلزی نظیر: پلاستیک، لاستیک و شیشه است که دورریز محسوب می‌شوند. هنگامی که عمر خودرو پایان می‌یابد به اوراق کنندگان فروخته می‌شود. باقیمانده قطعات قابل فروش، در محیط رها شده یا به دستگاه خردکن فرستاده می‌شود. خردکن‌ها دارای چکش‌های بزرگی هستند که توده خودرو را می‌شکنند و به ذراتی به کوچکی یک مشت تبدیل می‌کنند. سپس فلزات از جنس آهن و غیر آهن از یکدیگر جدا می‌شوند. مواد دیگر دورریز محسوب می‌شوند. دورریزها زمین و خاک را آلوده می‌کنند و تأثیری نامطلوب بر محیط‌زیست می‌گذارند. امروزه کشورهای توسعه یافته می‌کوشند که میزان مواد دورریز را کاهش دهند. کنسرسیوم بازیافت خودروی انگلیس (CARE) پروژه‌ای را با همکاری خودروسازان و اوراق‌کنندگان خودرو اجرا کرده که هدف آن کاهش میزان دورریز مواد غیرفلزی است. آنها روش‌های بازیافت بالقوه‌ای را در زمینه مواد غیرفلزی انجام می‌دهند. این روش‌ها میزان دورریز مواد اولیه را به 8 درصد، کاهش می‌دهند و این مقدار تا سال 2015 به 5 درصد می‌رسد. اوراق کنندگان (CARE) از طریق تولیدکنندگان، به اطلاعات تولید، دسترسی مستقیم دارند. آنها از این اطلاعات برای شناسایی و جداسازی انواع مختلف پلاستیک در مدل خاصی از خودرو، استفاده می‌کنند.

بازیافت لاستیک (تایر)

لاستیک‌ها حدود 5 درصد از وزن خودرو را تشکیل می‌دهند. در ایران سالانه حدود 7 میلیون حلقه انواع لاستیک سبک و سنگین مصرف می‌شود. لاستیک‌های فرسوده از ضایعاتی هستند که به سبب پایداری زیاد، تأثیری زیانبار بر محیط زیست می‌گذارند و چهره طبیعت را زشت می‌کنند.

تولید یک لاستیک کامیون به 22 گالن نفت نیاز دارد و در صورت روکش‌گذاری لاستیک، معادل 70 درصد در مصرف نفت خام، صرفه‌جویی می‌شود. این مسئله، لزوم بازیافت لاستیک را پررنگ می‌کند.

استفاده مجدد از لاستیک‌های فرسوده به شیوه‌های زیر انجام می‌شود:

1.      روکش مجدد: لاستیک‌هایی که از شرایط بازسازی برخوردارند، روکش مجدد شده و استفاده می‌شوند.

2.      پودر: لاستیک‌ها خرد و آسیاب می‌شوند و به صورت گرانول برای استفاده در دیگر محصولات، آماده می‌شوند. از ماده به دست آمده در زمین‌های ورزشی، رنگ‌ها و کف‌پوش‌ها، استفاده می شود.

3.      پیرولیز: لاستیک‌ها را به دور از مجاورت هوا حرارت می‌دهد و از آنها روغن و کربن به دست می‌آید.

4.      سوزاندن: سوزاندن تایرها به منظور ایجاد انرژی در نیروگاه‌ها و یا سوخت در کارخانه تولید سیمان در شرایطی حفاظت شده، انجام می‌شود که هوا را آلوده نکند. مواد به جامانده از احتراق نیز دفع می‌شوند. این کار برای لاستیک‌های قابل بازیافت توصیه نمی‌شود. متخصصان بازیافت، روکش‌گذاری را مناسب‌ترین شیوه بازیافت می‌دانند. فناوری صنعت روکش با پیشرفت فناوری در صنعت ساخت لاستیک همگام است. تولید لاستیک‌های روکش شده که از ایمنی و کارایی مناسب برخوردارند، فرهنگ خرید لاستیک‌های بازیافتی را میان متقاضیان، رواج می‌دهد.

اهمیت مدیریت بازیافت خودروهای فرسوده

آمار، بیانگر حجم بسیار زیاد خودروهای فرسوده است که ناگزیر باید از چرخه حمل و نقل خارج شوند. خروج این خودروها موجب تسهیل حمل و نقل شهری و صرفه‌جویی در مصرف سوخت و پاکی هوا می‌شود.

دو شیوه برخورد در مورد خودروهای فرسوده وجود دارد. شیوه اول رها کردن خودروهای فرسوده در محیط خارج از شهرها و یا مناطق دور افتاده است. این شیوه علاوه‌بر آثار زیانبار زیست‌محیطی و چشم‌انداز نامناسبی که ایجاد می‌کند، عملی نیست. شیوه دوم، بازیافت خودروهای فرسوده است. در بازیافت خودرو علاوه‌بر رها شدن از انبوه قراضه و زباله می‌توان به منافع اقتصادی نیز دست یافت. بازیافت خودروها نیازمند اقدامات گسترده و متفاوت است که در حوزه اختیارات و وظایف سازمان‌های مختلف قرار دارد. این سازمان‌ها با پراکندگی مکانی و جغرافیایی و ساختار مدیریتی گوناگون اداره می‌شوند. برای ساماندهی اقداماتی که بیان شد به هماهنگی، سازماندهی، کنترل و مدیریت یکپارچه بازیافت خودروهای فرسوده نیاز است.

 

 

 

بازیافت، جلوگیری از اتلاف سرمایه‌های ملی‌

 

 


بازیافت به معنی استفاده از مواد مصرف شده برای تولید و ساخت مجدد همان کالا یا کالای قابل استفاده دیگر است، مثل ساخت کاغذ تازه از کاغذهای باطله و غیر قابل استفاده.‌

‌*‌ فواید بازیافت ‌

بازیافت زباله‌ها سه فایده مهم برای محیط زیست دارد. ما به کمک بازیافت زباله در مصرف منابع طبیعی صرفه‌جویی کرده‌ایم زیرا به جای استفاده از مواد خام برای تولید محصولات نو، از مواد بازیافتی استفاده می‌کنیم.‌

از دیگر فوائد بازیافت، صرفه‌جویی در مصرف انرژی است. البته برای بازیافت مواد زاید هم نیاز به مقداری انرژی است، اما انرژی لازم برای بازیافت زباله خیلی کمتر از انرژی مورد نیاز برای تولید محصولات جدید از مواد خام است. برای مثال ساختن آلومینیوم از آلومینیوم بازیافت شده، 90 درصد کمتر از ساختن آن از سنگ معدن انرژی نیاز دارد. سومین فایده بازیافت نیاز به فضای کمتر برای دفن زباله‌هاست.‌



‌*‌ چه موادی را و چگونه می‌توان بازیافت کرد؟

در گام اول برای بازیافت زباله‌ها باید مواد قابل تجزیه مثل پسمانده‌های آشپزخانه و مواد غذایی را از سایر زباله‌ها جدا کرد و سعی شود فقط این مواد را در کیسه زباله ریخته و به رفتگر تحویل داد. این مواد را به نوعی کود به نام کمپوست تبدیل می‌کنند و برای اصلاح خاک و جبران مواد غذایی از دست رفته از آن استفاده می‌کنند.‌

در مرحله بعد باید مواد قابل بازیافت را از زباله‌ها جدا کنیم. شیشه، کاغذ، پلاستیک و انواع فلزات از بهترین مواد برای بازیافت هستند.‌



بازیافت‌

---- انرژی صرفه‌جویی شده حاصل از بازیافت یک قوطی آلومینیومی، یک تلویزیون را برای سه ساعت روشن نگه خواهد داشت.‌

---- آلومینیوم را می‌توان بارها ذوب کرد و به قوطی یا ظرف جدید تبدیل کرد.‌

---- بازیافت هر تن کاغذ باطله، ماهانه از تخریب90 هزار هکتار جنگل، مصرف 12میلیون لیتر آب و 120 هزار کیلووات برق می‌کاهد.‌

---- به کمک بازیافت کاغذهای موجود در زباله‌ها، ماهیانه در‌آمدی بالغ بر20 میلیارد ریال به دست خواهد آمد.‌

---- بازیافت آلومینیوم، آلودگی-های زیست محی-طی ناشی از فرآیند تولید این فلز را تا 95 درصد کاهش می‌دهد.‌

---- تهیه شیشه از شیشه بازیافت شده 50 درصد آلودگی آب و 20 درصد آلودگی‌ هوا را کاهش می‌دهد.‌

---- بازیافت کاغذ، منابع اقتصادی، عدم وابستگی در جهت ورود خمیر کاغذ، کاهش آلودگی، جلوگیری از قطع درختان و کاهش تولید زباله را به دنبال خواهد داشت.‌

---- انرژی لازم، برای تولید یک کیلوگرم لاستیک نو، سه برابر انرژی مورد نیاز برای تولید یک کیلوگرم لاستیک بازیافتی است.‌

---- ورقه‌های آلومینیومی بشقاب پیتزا و شیرینی قابل بازی-افت‌اند، آنها را داخ-ل سطل زباله نیندازیم.‌

---- به کمک بازیافت کاغذ، می‌توانیم از قطع شدن درختان زیادی جلوگیری کنیم.‌

---- بازیافت هر تن کاغذ، می‌تواند زمینه اشتغال برای 5نفر را فراهم کند

---- به کمک بازیافت، مساحت کمتری از بیابان‌ها و مراتع کشور به زباله‌دانی تبدیل می‌شود.‌

---- به کمک بازیافت کاغذ، میزان انرژی مورد نیاز به یک چهارم و آب مورد نیاز به یک صدم کاهش می‌یابد.‌

---- اصلاح الگوی مصرف و بازیافت بهداشتی زباله، دو اصل مهم برای کاهش آلودگی محیط زیست.‌

---- برای تهیه هر تن کاغذ از چوب 440 هزار لیتر آب مصرف می‌شود در حالی که برای تهیه آن از کاغذ باطله، 1800 لیتر آب کافی است.‌

---- تهیه کاغذ از کاغذهای بازیافتی، 30 تا 55 درصد انرژی کمتری نیاز دارد و 95 درصد آلودگی کمتری ایجاد می‌کند.‌

---- به کمک بازیافت 25 درصد از کاغذهای موجود در زباله‌های شهری، می‌توان سالانه از قطع یک میلیون و هفتصد هزار درخت جلوگیری کرد.‌

---- صرفه‌جویی در مصرف مواد اولیه و انرژی و نیز کاهش‌ ورود مواد آلاینده به محیط ‌زیست از فواید بازیافت است.‌

---- با کاهش مصرف منابع طبیعی و بازیافت زباله، عمر تنها زیستگاه بشر <زمین> را طولانی‌تر کنیم.‌

---- کیسه‌های نایلونی و پلاستیکی تجزیه‌پذیر نیستند، از مصرف بی‌رویه آنهاخودداری‌کنیم.‌

---- بازیافت فرصتی برای محیط زیست و منابع محدود آن.‌

---- بازیافت گامی حیاتی برای حفاظت از منابع طبیعی و محیط زیست و توسعه پایدار.‌

---- مشکل کمبود کاغذ در کشورهای در حال توسعه بزرگترین مشکل برای ادامه تحصیل است. به کمک بازیافت، کشورمان را در حل این معضل یاری کنیم.‌


‌1-‌ بازیافت کاغذ ‌

برای تهیه هر تن کاغذ نیاز به قطع 17 اصله درخت است. بنابراین اگر هر شخص کاغذهای باطله‌اش را در طول یک سال جمع کند معادل 5/1 اصله درخت است و اگر همه ما ایرانیان این کار را انجام دهیم از قطع 100میلیون درخت در طول یک سال جلوگیری کرده‌ایم.‌

برای تهیه مصرف سالانه دستمال کاغذی هر خانواده ایرانی نیاز به قطع 5/1 اصله درخت است.‌

استفاده از کاغذ بازیافت شده به جای تهیه آن از چوب درختان، موجب کاهش آلودگی هوا به میزان 74 درصد، کاهش آلودگی آب به میزان 35 درصد و کاهش مصرف آب به میزان 58 درصد خواهد شد. به همین دلیل 50 درصد کاغذ تولید شده در کشورهای توسعه یافته از کاغذهای بازیافتی است.‌

بنابراین بازیافت کاغذ علاوه بر منافع اقتصادی، موجب عدم وابستگی در جهت ورود خمیر کاغذ، کاهش آلودگی، ممانعت از قطع درختان و کمک به سیستم جمع‌آوری و دفن زباله‌های تولیدی می‌شود. پس چه خوب است که:‌

روزنامه‌ها و کاغذهای باطله و دفترچه‌های تمام شده بچه ها را هرگز دور نریزیم، آنها را از سایر زباله‌ها جدا کرده و به مأموران بازیافت تحویل دهیم. اشیایی مثل پاکت‌ها و پوشه‌ها را دورنریزیم تا در مواقع لزوم از آنها استفاده کنیم‌



‌2-‌ بازیافت پلاستیکها

---- پلاستیک‌ها از نفت که منبعی غیر قابل تجدیدند، تهیه می‌شوند ولی به علت غیر قابل تجزیه بودن، از زباله‌های پایدار و آلوده کننده محیط زیست به شمار می‌آیند.‌

---- کیسه‌های نایلونی و پلاستیک به طور متوسط 500تا 700 سال در طبیعت باقی می‌مانند.‌

---- 30 درصد از پلاستیک‌های تولید شده در بسته بندی به کار می‌روند. بنابراین با جلوگیری از بسته‌بندی‌های زائد می‌توان تا میزان زیادی از حجم زباله‌ها کاست.‌

---- استفاده از بسته‌بندی‌های قابل بازگشت و یا ساکهای پارچه‌ای به هنگام خرید، از راه‌های مؤثر در جهت کاهش میزان ورود زباله‌ها به طبیعت است.‌

---- به منظور کاهش حجم زباله‌ها می‌توان از کیسه‌های پلاستیک خشک و غیر آلوده چندین بار استفاده کرد و در پایان هم، از آنها برای جمع‌آوری زباله‌ها، استفاده کرد.‌

---- به همراه داشتن لیوان شخصی به جای استفاده از لیوان یک بار مصرف و به کار بردن ظروف قابل شستشو به جای ظروف یک بار مصرف در مراسم و مهمانی‌ها، از دیگر راه‌های کاهش ورود زباله‌های پلاستیکی به محیط زیست است.‌



‌3-‌ بازیافت شیشه‌

---- بطری شیشه‌ای که امروز دور انداخته می‌شود تا 1000 سال دیگر هم به صورت زباله بر روی زمین قرار دارد.‌

---- برای تولید شیشه باید مقدار زیادی شن و ماسه از زمین استخراج شود که این کار مستلزم صرف مقدار زیادی انرژی و آب است.‌

---- انرژی لازم برای تولید هر کیلوگرم شیشه حدود 4200 کیلو کالری است.‌

---- تهیه شیشه از شیشه بازیافت شده، نسبت به تهیه آن از مواد اولیه، آلودگی آبها را به میزان 50 درصد، آلودگی هوا را تا 20 درصد کاهش می‌دهد.‌

---- ذوب هر تن شیشه منجر به صرفه‌جویی 100 تن نفت می‌شود.‌

---- جدا کردن انواع ظروف شیشه‌ای شکسته یا شیشه‌های مربا، سس و غیره در منزل جهت بازیافت آنها، گام بزرگی در جهت بازیافت شیشه‌هاست.‌

---- به هنگام جمع‌آوری شیشه‌ها، بهتر است درپوش‌های پلاستیکی و فلزی بطری‌های شیشه‌ای را جدا کرده و آنها را بر حسب رنگ تفکیک کنیم.‌



‌*‌ زباله‌های خطرناک:‌

بعضی از زباله‌های تولید شده در خانه‌ها از مواد بسیار خطرناک به شمار می‌آیند؛ مانند باطری‌های مختلف، لامپ‌های مهتابی و جیوه‌ای، لوازم الکترونیکی و ... . این وسایل دارای مواد خطرناکی هستند که سلامت ما و محیط زیست را تهدید می‌کنند.‌

بنابراین :‌

---- چه خوب است از لوازم خانگی یا اسباب‌بازی‌های باطری‌دار کمتر استفاده کنیم. ساعت‌های اتوماتیک بهتر از ساعت‌هایی است که با باطری کار می‌کنند.‌

---- از قرار دادن لامپ‌های جیوه‌ای و مهتابی و یا لامپ‌های سوخته در محلی که احتمال شکستن آنها وجود دارد خودداری کنیم.‌

 

 

منابع :

مرکز تجارت الکترونیک بازیافت مواد و ضایعات ایران

ماهنامه صنعت خودرو

پایگاه اطلاع رسانی منطقه 22 شهرداری تهران - واحد محیط زیست و انرژی

سایت روزنامه اطلاعات www.ettelaat.com

سایت www.aftab.ir



JavaScript Codes


Javascripts