پروژه

اسم اشاره در عربی

- اسم اشاره: 

 

 اسم معرفه ای که برای اشاره به اسم بعد از خود می آیدکه به آن اسم مورد اشاره 

 

 مشار الیه گویند . مانند:                 هذا             التلمیذُ .

                                               اسم اشاره     مشارٌ  الیه     

      انواع اسم اشاره:

 

الف: اشاره به نزدیک:

 

 در فارسی به  این واینها ترجمه می شود .و دارای 6 لفظ می باشد

  

           مفرد:                                   هذا  

                                          حالت رفعی:            هذانِ

1- مذکر                   مثنی:         

            حالت نصبی و جری:  هذَ یْـنِ

 

 

            جمع:                                  هؤلاء            

     

 

 


                         مفرد:                                  هذه                        

                                        حالت رفعی:           هاتـانِ

2- مونث             مثنی:   

   حالت نصبی وجری:   هاتَـیْـن ِ    

 

                         جمع:                                 هؤلاء 

  

  ب : اشا ره به د و ر :

 

 د  ر فارسی به آن و آنها ترجمه می شود .دارای 6لفظ می باشد که با

 

 برداشتن ها از ابتدای اشاره نزدیک   و اضافه کردن ک  به آخرشان ساخته می شوند:

       

  مذکر:       مفرد:  ذاک (ذلکَ)  مثنی:     ذانِکَ - ذَینِکَ     جمع:   اولئک

 

 مونث:       مفرد:   تلکَ         مثنی:     تانِکَ - تینکَ     جمع:   اولئک

 

ج: اشاره مکانی:

 

 اسم اشاره ای که در فارسی  اینجا و آنجا ترجمه می شود .و عبارتند از:

 

الف:  اشاره مکانی به نزدیک:  هُنا -  هَـهُنا

     

ب: اشاره مکانی به دور :    هُناکَ – هُنالکَ

 

 

نکته1:

 

 اسم اشاره با مشارالیه خود در جنس و عدد از یکدیگر تبعیت می کنند .

  

 مانند:     هذا          الکتاب  .            هذه          الشجرة  .

           مفرد مذکر      مفرد مذکر            مفرد مونث        مفرد مونث

 

  امازمانی که مشارالیه جمع غیر انسان است ،اسم اشاره آن مفرد مونث می آید .

 

ما نند:      هذه        الاشجار .

          مفرد مونث     جمع غیر انسان

 

 

 نکته2:

 

 مشارالیه در جمله یکی از 3 نقش زیر را قبول می کند:

 

1- خبر : اگر در جمله  نکره  باشد .              مانند :   هذا    تلمیذٌ.

 

2-صفت: اگر معرفه به ال  و مشتق  باشد .      مانند:    تلک    المومنُ

  

3-عطف بیان: اگر  معرفه به ال  و  جامد باشد .مانند:    ذلک   الکتاب

     

 نکته 3:

 

اسم بعد از اشاره هرگاه همراه ال باشد؛ اشاره به صورت مفردترجمه می شود.                              

 مانند : هذه الاشجار. این درختان

 

اما اگر بدون ال بیاید؛اشاره طبق صیغه خود ترجمه می شود .

 

 مانند : هولاء طلابٌ. اینها دانش آموز هستند .

 

         

4- ضمیر :

 

ضمیر بر دونوع است:        1- ضمایر منفصل     2- ضمایر متصل

 

1- ضمیر منفصل:ضمائری که در جمله به تنهائی قرار می گیرند وبر دو نوع هستند:

 

الف: ضمایر منفصل مرفوع: ضمائری که همیشه در ابتدای جمله نقش مبتدا دارند .

 

 این ضمائر عبارتند از: 

 

هو- هما -هُم   هیَ - هما - هُنّ  انتَ -انتما - انتُم   انت‌‌ِ- انتما- انتنّ   انا – نحنُ

 

 

نکته1:

 

 ضمائر(هوَ-هیَ-انتَ-انا-نحنُ ) علاوه بر مبتدا می توانند فاعل - نائب فاعل و اسم افعال

 

ناقصه نیز قرار بگیرند، که در فعل مستتر  می باشند. مانند:     نحنُ  که در فعل نعبدُ  به

 

عنوان فاعل مستتر است.

 

نکته2:

 

ضمائر فوق چنانچه بین مبتدا وخبر مفردی که معرفه باشد قراربگیرد،دیگر

 

ضمیرمنفصل مرفوع و مبتدا نیست،بلکه ضمیر فصل است.

 

  مانند:  العلمُ        هو            النافع.ُ

           مبتدا       ضمیر فصل      خبر  

                               

ب: ضمایر منفصل منصوب: ضمایری هستند که همیشه در کنار فعل متعدی قرار

 

 می گیرندو مفعولٌ به   آن فعل هستند. این ضمائر عبارتند از:  

 

ایاهُ-ایاهُما-ایاهم ایاها-ایاهما-ایاهُنّ  ایاکَ-ایاکما-ایاکم    ایاکِ -ایاکما-ایاکُنّ   ایایَ-ایانا

 

           مانند:    ایاکَ                   نعبدُ

                     مفعول به      فعل و فاعل ضمیر مستتر نحن                        

 

   

2- ضما یر متصل:

 

ضمایری هستند که همیشه به کلمه ی قبل از خود می چسبند. وبه تنهایی آورده

 

 نمی شوند. و به دو دسته کلی تقسیم می شوند:

 

  1- ضمایر متصل به هر سه قسم کلمه 

 

   2- ضمایر متصل مرفوع   

 

 

1- ضمایر متصل به هر سه قسم کلمه  :  

        

این ضمایر به فعل واسم وحرف متصل می شوند و عبارتند از:

 

   هُ- هما- هُم    ها- هما- هُنَّ    کَ-کما-کُم    کِ-کما-کنَّ     ی- نا

 

 

ضما یر فوق  با توجه به اتصال یکی از دونام زیر را دارند :

    

 الف:ضمیر متصل منصوب:

  

  اگر به فعل متصل شوند،  مفعولٌ به و   اگر به حرف مشبهة بالفعل متصل شوند،

 

  اسم حرف مشبهة   هستند.

 

مانند:       ضَربَــــهُ           علیٌ .               إنَّــــــکَ                  قادرٌ  .    

              فعل  مفعولٌ به          فاعل      حرف مشبهة  اسم حرف        خبر حرف مشبهة   

              

نکته:

 

 (نا)در عَرَفْنا  ضمیر فاعلی و محلا مرفوع ولی (نا) در عَرفَنا   مفعولٌ به و محلا

 

منصوب است.

 

ب: ضمیر متصل مجرور:

 

چنانچه به اسم متصل شوند،    مضافٌ الیه     واگر به یکی از حروف جاره متصل

 

شوند،  مجرور به حرف جر هستند.   مانند:   کتابـــهُ               إلیـــکَ

                                                                                               

                                                         مضاف الیه       مجرور به حرف جر

 

نکته1:

 

 ضمیر متصل ( ی)هرگاه به فعل متصل بچسبد ومفعولٌ به قرار گیرد در برابر حفظ

 

حرکت آن ، باید میان فعل وضمیر  (نونی به نام نون وقایه ) اضافه کرد. 

 

  مانند:    ضَربَـــنِــی  

 

  نکته2:

 

چنانچه ضمیر متصل هُ- هما- هُم و هُنَّ  به کلمه ای بچسبند که آخر آن کلمه  مکسور

 

 باشد  ویا به حرف  ی  ختم شده باشد به شکل هِ- ِهما- هِم وهِنّ    تلفظ می شوند.

 

  مانند:  فِیــه   

 

 

2- ضمیر متصل مرفوع:

 

فقط به فعل متصل می شوند و عبارتند از: ا-و-نَ-تَ-تما-تم-ت-تما-تنَّ-تُ-نا که یکی از

 

نقشهای زیر را دارا می باشند:

 

 

1- اگر به فعل معلوم متصل شوند، فاعل آن فعل هستند.مانند: ضمیر(و) در فعل  ضَرَبـــو ا

 

2-اگر به مجهول متصل شوند، نائب فاعل آن فعل هستند. مانند:ضمیر(و)درفعل ضُرِبــو ا

 

3-اگر به افعال ناقصه متصل شوند، اسم آن افعال هستند . مانند:   ضمیر (و)  در کانُــــو ا



JavaScript Codes


Javascripts